Trail Run 2024
We blikken terug op een fantastische dag met een recordaantal deelnemers, een enthousiast team vrijwilligers voor en achter de schermen, de steun van onze sponsors en heel wat supporters langs het parcours.
Lees hieronder hoe Noa, één van onze jongeren, dankzij een deelnemersteam ook met volle teugen kon genieten van deze Trail Run.
![Noa in rolstoel met team Picanol klaar voor de 4e editie van Dominiek Savio Trail Run](/sites/dominiek_savio/files/styles/height_640/public/uploads/blogs/images/Noa%20en%20team_IMG-20240625-WA0003.jpg?itok=4gCntzZ8)
Onder een klein wolkje motregen vertrok ik zaterdag 8 juni vol gezonde stress en 'goesting' naar de 4e editie van de Dominiek Savio Trail Run.
De regen maakte al snel plaats voor een stralend lentezonnetje. Het beloofde een prachtige dag te worden. Op het Kasteelplein heerste een gezellige drukte. Terwijl de kinderen zich al volop konden uitleven op het springkasteel of zich laten schminken bij de grime, werd ik in de loopbuggy gehesen. Dat zou voor even mijn habitat worden. Een team stevige binken wachtte mij op en we zetten ons klaar voor de start. Voor de karavaan aan lopers kon vertrekken, werd er eerst nog wat uitleg gegeven over het parcours met een duidelijke waarschuwing voor het modderige bos. Dat beloofde voor later...
Na een laatste stevige warm-up weerklonk het startschot en 3-2-1... daar gingen we dan!
Via het Kasteelplein liepen we over de weg naar De Tandem, onze nieuwe basisschool. Daar wees een vrolijk pad, gemaakt van blokken en staplanken, ons de weg langs smalle bochten en uitdagende deuropeningen. We vervolgden onze weg via het bos. De modder bleek inderdaad een geduchte tegenstander te zijn, maar met wat hulp konden we hem makkelijk overwinnen. Daarna was het tijd om te crossen door De Vijf, de nieuwe verblijven voor de kinderen en jongeren. Voor één keer was het wel toegestaan om hier te lopen in de gangen ;-)
We doorkruisten ook Talentier, onze secundaire school.
Tijdens het trailparcours werd er onderweg tijd gemaakt voor een streepje muziek, rolstoeldans of werden we verrast door een bende sympathieke djembéspelers, mannen met doedelzakken en zelfs een heuse rockband in de sporthal. We werden ook van de nodige bevoorrading voorzien.
Onderweg kwamen we heel wat mensen tegen: van enthousiaste supporters tot bezwete lopers. Wie het ook waren, ze hadden één ding gemeen: iedereen lachte!
Dat is wat Dominiek Savio Trail Run betekent: het verbindt mensen met elkaar en versterkt het gevoel dat iedereen kan sporten, ongeacht ras, stand of de beperkingen die ons in het dagelijks leven met onze voeten aan de grond genageld houden. Samen even alles vergeten en er gewoon in vliegen, dat is Trail Run!
Helaas komt aan elke trail ooit een einde en dat was hier niet anders...
Na een (neem dat maar letterlijk) flitsbezoekje bij de volwassenen en een nogal onverwachte ontmoeting met een waterpistool, kwamen we aan op het Kasteelplein. Moe maar voldaan gingen we over de finish!
Gelukkig betekende dat nog niet dat deze prachtige dag voorbij was. Iedereen kon nog even genieten van het mooie weer bij een drankje en een knabbel, bijkletsen met vrienden, ...
Dankzij de vele sponsors waren er ook goodiebags, dus geen enkele sporter ging met lege handen naar huis.
Het is een fantastische dag geworden, waar ik -en zeker ook veel anderen- keihard van genoten! Deze was er echter nooit gekomen zonder de vriendelijkheid van de loopteams, de vrijwilligers die niet alleen hun kracht maar ook veel van hun tijd investeerden om dit waar te maken en niet te vergeten: het geweldige Trail Run Team.
Bedankt om voor al die lachende gezichten te zorgen!